شایع ترین بیماری های روماتولوژی در کودکان

بیماری‌های روماتولوژی بطور خاص بر مفاصل، رباط‌ها، استخوان‌ها و عضلات تاثیر می‌گذارند. برخی بیماری‌های روماتولوژی می‌توانند اندام داخلی را نیز درگیر کنند. علائم و نشانه‌های شایع شامل درد، تورم و خشکی هستند. برخی از آنها ناشی از فرسودگی هستند و برخی دیگر مشکلات سیستم ایمنی می‌باشند. این شرایط پیچیده شامل آرتروز روماتوئید نوجوانان، لوپوس، تب روماتیسمی، بیماری بهجت و فیبرومیالژیا هستند. برخلاف بزرگسالان کودکان مبتلا به بیماری‌های روماتیسمی همچنان در حال رشد می‌باشند. در صورت عدم درمان به موقع بیماری‌های روماتولوژی ممکن است منجر به مشکلات بیشتر در کودک شوند مانند آسیب مفصلی که منجر به تعویض مفصل خواهد شد. این بدین معنی است که کودکان مبتلا به بیماری‌های روماتولوژی نیاز به درمان‌هایی دارند که متفاوت از آنهایی می‌باشد که ممکن است برای بزرگسالان مناسب باشند. داروها، ورزش‌های برنامه ریزی شده، تغییر شیوه زندگی و رژیم غذایی مناسب روش‌های متداول برای درمان بیماری‌های روماتولوژی هستند. متخصص اطفال بیماری‌های التهابی که بر عضلات، مفاصل و بافت‌های همبند اثر می‌گذارند را تشخیص داده و درمان می‌کند.

بیماری‌های مختلفی هستند که بر مفاصل و بافت‌های همبند تاثیر می‌گذارند (بیماری‌های روماتیسمی) از جمله بیش از ۱۰۰ نوع آرتروز و بسیاری از بیماری‌های خود ایمنی. متخصص اطفال می‌داند که چگونه یک بیماری روماتیسمی بر زندگی کودک اثر می‌گذارد. التهاب مرتبط با این بیماری‌ها باعث خشکی و دردی می‌شود که می‌تواند ناتوان کننده باشد. اگر کودک شما دارای یک مشکل روماتیسمی است که مانع شرکت وی در فعالیت‌های مورد علاقه شده است، متخصص اطفال می‌تواند با بهره‌گیری از آخرین نتایج علمی به درمان فرزند شما کمک کند. مراقبت پزشکی و درمان زودهنگام می‌تواند در پیشگیری از آسیب‌های مداوم موثر باشد. جهت رزرو نوبت می‌توانید با شماره  03136826450  تماس حاصل فرمایید.

بیماری‌های شایع روماتولوژی در کودکان


آرتروز ایدیوپاتیک نوجوانان

آرتروز التهاب مفاصل است بدین معنی که مفاصل متورم، گرم و دردناک می‌گردند. آرتروز می‌تواند کوتاه مدت باشد (چند هفته یا چند ماه ماندگار باشد و سپس فروکش کند) یا بصورت مزمن باشد و برای ماه‌ها یا سال‌ها باقی بماند.

این بیماری بسیار متفاوت از روماتیسم مفصلی است. اولین نشانه‌ها اغلب شامل درد یا تورم یا گرمای مفصل هستند. دقیقاً مشخص نیست که چه عاملی باعث آرتروز ایدیوپاتیک در کودکان می‌شود. اما پژوهش‌ها نشان می‌دهند که یک بیماری خود ایمنی می‌باشد.

این بیماری ممکن است با تورم بند انگشت، تب یا راش‌های پوستی آغاز شود. اما صرفنظر از اینکه چه علائمی وجود داشته باشند، شنیدن واژه‌ی آرتروز برای یک کودک می‌تواند غیر منتظره و گیج کننده باشد.

در بسیاری از موارد، آرتروز ایدیوپاتیک نوجوانان با ترکیبی از داروها، فیزیوتراپی و ورزش درمان می‌شود. در برخی موارد، ممکن است کودک به تزریق کورتیکواستروئید در مفصل نیاز داشته باشد. در موارد بسیار نادر، احتمال دارد کودکان و نوجوانان نیاز به عمل جراحی داشته باشند.

لوپوس

لوپوس یک بیماری خود ایمنی است که باعث می‌شود که سیستم ایمنی کودک اشتباهاً در برابر بافت‌های بدن مبارزه کند. تشخیص این بیماری می‌تواند دشوار باشد زیرا ممکن است تقریباً هر عضوی در بدن را درگیر کند و علائم آن از جمله درد مفصل، خستگی (ارجاع به لتارژی)، درد عضلانی، راش ، آفت دهان و ریزش مو برای هر کودکی متفاوت می‌باشد.

برخی کودکان ممکن است استعداد ژنتیکی برای لوپوس داشته باشند که بعدها توسط یک عفونت، برخی داروها یا استرس فیزیکی یا عاطفی شدید فعال می‌شود.

دو نوع راشی که اغلب مرتبط با لوپوس هستند عبارتند از:

  • راش پروانه‌ای یا مالار: راشی در میان گونه‌ها و پل بینی
  • راش دیسکوئید: لکه‌های برآمده‌ی دایره‌ای، قرمز یا تیره بر روی پوست که اغلب بر روی صورت، گردن و سینه ظاهر می‌شوند.

گاهی اوقات انگشتان دست و پا، بینی یا گوش‌ها نسبت به سرما حساس شده و در هوای سرد آبی و سفید می‌شوند که این شرایط تحت عنوان پدیده‌ی رینود شناخته می‌شود.

هیچ درمان قطعی برای لوپوس وجود ندارد، اما علائم بیماری را می‌توان کنترل کرد. بخشی از کنترل لوپوس جلوگیری از حمله‌های آن است یعنی زمان‌هایی که بیماری بدتر می‌شود. در طول این دوره‌ها بیمار مبتلا به لوپوس ممکن است بسیار بیشتر از حالت عادی احساس خستگی، ناخوشی، تب و درد کند. تقریباً تمام بیماران لوپوس برای کنترل التهاب و کاهش خطر حمله‌ها دارو مصرف می‌کنند.

با اینکه دوره‌ای که لوپوس رخ می‌دهد قابل پیش‌بینی نیست، اما برخی تغییرات در شیوه زندگی ممکن است به کم کردن حملات آن کمک کنند. بیماران باید با استفاده از کرم ضد آفتاب و لباس‌های مناسب هنگام بیرون رفتن از قرارگیری بیش از حد در برابر نور خورشید اجتناب کنند.

فیبرومیالژیا

فیبرومیالژیا یک سندرم طولانی مدت یا مزمن است که باعث درد گسترده در عضلات، مفاصل و سایر بافت‌های نرم بدن می‌شود. در کودکان این وضعیت گاهی اوقات تحت عنوان سندرم فیبرومیالژی اولیه شناخته می‌شود.

فیبرومیالژیا اغلب به جای یک بیماری بیشتر به عنوان یک سندرم در نظر گرفته می‌شود زیرا شامل مجموعه‌ای از علائمی است که به نظر مرتبط هستند، اما برخلاف یک بیماری هیچ دلیل قابل شناسایی برای آنها وجود ندارد. بیشتر کودکان مبتلا به فیبرومیالژیا از درد عضلانی گسترده شکایت می‌کنند که معمولاً بصورت مبهم و سوزش است، اما گاهی اوقات بصورت یک درد ضربان‌دار می‌باشد. سایر علائم عبارتند از:

  • نقاط حساس به لمس
  • خستگی
  • اختلالات خواب
  • مشکلات گوارشی مانند سندرم روده تحریک پذیر
  • مشکلاتی در حافظه یا تمرکز
  • سردرد
  • بی قراری
  • اضطراب
  • افسردگی

برخی موارد فیبرومیالژیا با یک اتفاق مانند عفونت یا بیماری، آسیب فیزیکی، ناراحتی عاطفی و عوامل ژنتیکی تحریک می‌شوند. درمان فیبرومیالژیا بر کنترل درد و سایر علائم تمرکز دارد. این روش‌ها اغلب شامل ترکیبی از داروها و تغییرات شیوه زندگی مانند ورزش، تمدد اعصاب، تکنیک‌های کنترل استرس و رفتار درمانی می‌باشند.

پورپورای هنوخ شوئن لاین

پورپورای هنوخ شوئن لاین (HSP) بیماری است که باعث می‌شود رگ‌های خونی کوچک متورم و تحریک شوند. این التهاب که واسکولیت نامیده می‌شود معمولاً در پوست، روده‌ها و کلیه‌ها ایجاد می شود. رگ‌های خونی متورم در پوست می‌توانند باعث نشت سلول‌های خونی شده و راشی به نام پورپورا شکل بگیرد. رگ‌های موجود در روده‌ها و کلیه‌ها نیز ممکن است متورم شده و نشت کنند.

HSP زمانی رخ می‌دهد که سیستم ایمنی بدن آنطور که باید عمل نمی‌کند. این وضعیت اغلب بعد از یک عفونت باکتریایی یا ویروسی در دستگاه تنفسی فوقانی (سینوس‌ها، گلو یا ریه‌ها) رخ می‌دهد. سایر محرک‌های احتمالی با اینکه کمتر شایع هستند شامل برخی داروها، واکنش‌های غذایی، نیش حشرات و واکسیناسیون می‌باشند. HSP از شخصی به شخص دیگر انتقال نمی‌یابد.

علائم و نشانه‌های شایع HSP عبارتند از:

  • پورپورا، یکی راش برآمده‌ی بنفش متمایل به قرمز
  • درد و تورم مفصل
  • دل درد
  • خون در ادرار یا سایر مشکلات کلیه
  • تب
  • سردرد

علائم HSP معمولاً به مدت یک ماه ماندگار هستند و بیشتر اوقات، به خودی خود بدون درمان برطرف می‌شود. برای کمک به بهتر شدن کودک، پزشک ممکن است برخی داروها را توصیه کند.

زانوی پرندگان

زانوی پرندگان که تحت عنوان تاندونیت پاتلا نیز شناخته می‌شود به معنی التهاب یا آسیب تاندون پاتلا که بافت طناب مانندی است و پاتلا (کاسه زانو) را به درشت نی (استخوان ساق پا) متصل می‌کند، می‌باشد. زانوی پرندگان آسیب ناشی از استفاده‌ی مفرط می‌باشد (هنگامی که حرکات تکراری باعث آسیب یا تحریک بافت در یک ناحیه‌ی خاص از بدن می‌شود).

پریدن، فرو آمدن و تغییر جهت بطور مداوم می‌تواند باعث کشیدگی، پارگی و آسیب به تاندون پاتلا شود. اما باید بدانید که زانوی پرندگان یک وضعیت جدی است که می‌تواند در طول زمان بدتر شود و در نهایت نیاز به جراحی باشد.

علائم شایع زانوی پرندگان عبارتند از:

  • درد بر روی تاندون پاتلا (یا بطور خاص‌تر در زیر کاسه زانو)
  • خشکی زانو، بخصوص هنگام پریدن، زانو زدن، چمباتمه زدن، نشستن یا بالا رفتن از پله‌ها
  • درد هنگام خم کردن زانو
  • درد در عضله چهارسر ران
  • ضعف در پا یا ساق پا
  • مشکل در حفظ تعادل
  • گرما، حساسیت به لمس یا تورم در اطراف پایین زانو

بسته به شدت آسیب، درمان می‌تواند از استراحت و استفاده از کیسه‌ی یخ تا جراحی متغیر باشد.

دردهای رشدی

دردهای رشدی در کودکان در دو دوره رخ می‌دهند؛ اوایل کودکی در کودکان ۳ تا ۵ ساله و در ۸ تا ۱۲ سالگی.

دردهای رشدی به جای مفاصل همواره در عضلات تمرکز دارند. بیشتر کودکان دچار دردهایی در جلوی ران، ماهیچه‌های ساق پا یا پشت زانوها می‌شوند. مفاصلی که تحت تاثیر بیماری‌های جدی‌تر قرار می‌گیرند، متورم، قرمز، حساس یا گرم هستند اما مفاصل کودکان مبتلا به دردهای رشدی عادی به نظر می‌رسند.

نشانه‌های دردهای رشدی عبارتند از:

  • درد طولانی مدت، درد هنگام صبح، تورم یا قرمزی در یک ناحیه یا مفصل خاص.
  • درد مرتبط با یک آسیب
  • تب
  • لنگ زدن
  • راش‌های غیر عادی
  • کاهش اشتها
  • ضعف
  • خستگی

اقداماتی که ممکن است به تسکین دردهای رشدی کمک کنند عبارتند از:

  • ماساژ دادن ناحیه متاثر
  • حرکات کششی
  • قرار دادن پد گرمایشی بر روی ناحیه‌ی متاثر

بیماری بهجت

بیماری بهجت باعث تورم (التهاب) در رگ‌های خونی می‌شود. علائم آن متغیر هستند اما این بیماری اغلب باعث ایجاد زخم‌هایی در دهان و نواحی تناسلی می‌گردد. این بیماری همچنین می‌تواند موجب تورم در چشم‌ها و مفاصل شود. پزشکان مطمئن نیستند که چه عواملی باعث بیماری بهجت می‌شوند، هرچند در برخی کودکان ممکن است از والدین انتقال یافته باشد (ژنتیکی).

تب روماتیسمی

تب روماتیسمی بیماری است که می‌تواند باعث تورم (التهاب) در قلب، مفاصل، پوست و مغز شود. این وضعیت ممکن است بعد از یک عفونت ناشی از باکتری‌های استرپتوکوکی مانند گلودرد استرپتوکوکی رخ دهد. تب روماتیسمی در صورت عدم درمان می‌تواند باعث آسیب‌های جدی بخصوص در دریچه‌های قلب شود. پزشکان این بیماری را با داروهای ضد التهابی درمان می‌کنند. برای پیشگیری از حملات بیشتر، کودکانی که دچار تب روماتیسمی هستند ممکن است به مدت چندین سال داروی آنتی‌بیوتیک مصرف کنند.