علت و درمان بیماری پوستی پسوریازیس (صدف) در کودکان و نوزادان

پسوریازیس یک بیماری غیرمسری است که سبب ایجاد سلول‌هایی روی پوستی و ایجاد ناحیه قرمز (پلاک) و صدف‌های ضخیم می‌شود که ممکن است در هر ناحیه‌ای از بدن ظاهر شوند اما اغلب در پوست سر، زانو، آرنج و لگن دیده می‌شوند.
پسوریازیس یک مشکل مزمن است که ظاهراً به‌طور تصادفی می‌تواند بهتر یا شدیدتر شود. همچنین ممکن است لکه‌ها کاملاً از بین بروند و دوباره ظاهر شوند.
پسوریازیس برای بسیاری از کودکان فقط یک ناراحتی جزئی است اما برای دیگران می‌تواند کاملاً جدی باشد. پسوریازیس می‌تواند اعتماد به نفس کودکان درباره ظاهرشان را با مشکل روبرو کند. گاهی اوقات احساسات آن‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد و در بعضی از کودکان باعث کاهش اعتماد به نفس و حتی افسردگی می‌شود.
در حال حاضر تعدادی گزینه‌ی درمانی مناسب و خوب برای کاهش علائم موجود است. تغییر سبک زندگی مانند حفظ رژیم غذایی سالم و تناسب وزن هم می‌تواند به کاهش علائم کمک کند.

پسوریازیس می‌تواند مشکلی نگران‌کننده باشد به‌خصوص هنگامی که باعث خارش و ناراحتی کودک شود. هنگامی که متوجه می‌شوید که مشکلی در پوست کودک وجود دارد و پس از مدتی از بین نمی‌رود باید با متخصص اطفال درباره این موضوع صحبت کنید. بیشتر انواع پسوریازیس به درمان پاسخ مناسبی می‌دهند اما رسیدگی و اقدامات به‌موقع مهم است. اگر فرزندتان باید دو بار در روز پماد بزند به او یادآوری کنید که این کار را حتماً انجام دهد؛ اگر قرارگیری در معرض آفتاب به او توصیه‌شده است برای پیاده‌روی روزانه به فرزند خود ملحق شوید. تلاش‌های شما و فرزندتان به کنترل علائم پسوریازیس کمک می‌کند.
جهت دریافت نوبت مشاوره یا رزرو وقت در کلینیک تخصصی کودکان من و کودکم با شماره‌  03136826450 تماس بگیرید.

انواع پسوریازیس


انواع مختلفی از پسوریازیس وجود دارد که هریک نشانه‌های خود را دارند. انواع متداول عبارتند از:

پسوریازیس پلاکی (Plaque Psoriasis)

پسوریازیس پلاکی که پسوریازیس والگاریس نیز نامیده می‌شود شایع‌ترین نوع پسوریازیس است که باعث ایجاد لکه‌های قرمز خشک (پلاک) و صدف‌های نقره‌ای می‌شود. پلاک پسوریازیس، مرکز نقره‌ای دارد که توسط یک مرز قرمز احاطه‌شده است. پلاک‌ها می‌توانند در هر نقطه از پوست ظاهر شوند اما اغلب در زانو، آرنج، کمر و پوست سر وجود دارند. آن‌ها می‌توانند باعث ایجاد احساس خارش و درد شوند و ممکن است ترک بردارند و خونریزی کنند.

پسوریازیس گوتات (Guttate psoriasis)

پسوریازیس گوتات یا خالدار که بیشتر افراد زیر 30 سال به آن مبتلا می‌شوند و اغلب پس از یک بیماری، به‌ویژه گلودرد ظاهر می‌شود. پسوریازیس گوتات باعث می‌شود لکه‌های قرمز کوچک معمولاً بر روی تنه، بازوها و پاها ظاهر شوند. لکه‌ها همچنین می‌توانند بر روی صورت، پوست سر و گوش و یا جایی که فرد مبتلا به پسوریازیس پلاک است ظاهر شوند.

پسوریازیس پوسچر (Pustular psoriasis)

این نوع از پسوریازیس پوست را قرمز، متورم و پوشیده شده با جوشهای چرکی سفید می‌کند و معمولاً بر روی کف پا یا کف دست و نوک انگشتان ظاهر می‌شود اگرچه گاهی اوقات آن‌ها مناطق وسیعی از بدن را پوشش می‌دهند. این نوع از بیماری به‌عنوان پسوریازیس پوسچر عمومی شناخته می‌شود و گاهی همراه با تب، خارش شدید و خستگی همراه است.

پسوریازیس معکوس

پسوریازیس معکوس یا فلکسورال باعث می‌شود پلاک‌های صاف و براق بر روی پوست قرمز ایجاد شود که باعث ایجاد احساس درد می‌شود. لکه‌ها در مکان‌هایی مانند زیر بغل، باسن، پلک‌های فوقانی، کشاله ران ایجاد می‌شوند که پوست یک ناحیه باپوست ناحیه دیگر اصطکاک دارند.

پسوریازیس اریتودرمیک (Erythrodermic psoriasis)

پسوریازیس اریترودرمیک نوعی پسوریازیس نادر است که باعث ایجاد راش‌های قرمز روشن می‌شود که تمام بدن را پوشش می‌دهند و به نظر می‌رسد که پوست سوخته شده است. این نوع از بیماری اغلب با خارش و درد شدید، ضربان قلب بالا و ناتوانی در حفظ درجه حرارت مناسب بدن همراه است.

علل پسوریازیس


پزشکان مطمئن نیستند که چرا افراد به پسوریازیس مبتلا می‌شوند اما آن‌ها می‌دانند که بیماری چگونه عمل می‌کند. سلول‌های سفید خون که به‌عنوان لنفوسیت T یا سلول‌های T بخشی از سیستم ایمنی بدن هستند از طریق جریان خون در حال مبارزه با باکتری‌ها، ویروس‌ها و سایر مواردی هستند که موجب بیماری می‌شوند. با این حال، هنگامی که فرد مبتلا به پسوریازیس می‌شود سلول‌های T مانند زمانی که در تلاش برای مبارزه با عفونت و یا زخم هستند عمل می‌کنند اما این بار به پوست سالم حمله می‌کنند. سلول‌های پوستی که در عمق پوست ساخته می‌شوند معمولاً حدود یک ماه طول می‌کشد تا به سطح پوست برسند جایی که آن‌ها می‌میرند و از بین می‌روند. هنگامی که پسوریازیس باعث حمله سلول‌های T به پوست سالم می‌شوند واکنش سیستم ایمنی ارسال بیشتر خون به ناحیه و ساختن سلول‌های پوستی و سلول‌های سفید خون است. این کار باعث می‌شود که سلول‌های پوستی به‌جای یک ماه در عرض چند روز به سطح پوست برسند. پوست مرده و سلول‌های سفید خون به‌سرعت از روی پوست محو نمی‌شوند و بر روی سطح پوست به شکل تکه‌های ضخیم تکه مانند ظاهر می‌شوند. همان‌طور که سلول‌های پوست می‌میرند لکه‌های نقره‌ای را تشکیل می‌دهند که در نهایت پوست را می‌پوشانند.
پسوریازیس مسری نیست اما بعضی افراد ژن‌هایی را به ارث می‌برند که باعث می‌شود آن‌ها مستعد ابتلا به این بیماری شوند. بسیاری از افراد مبتلا به پسوریازیس یکی از اعضای خانواده‌شان به این بیماری مبتلا هستند.

عوامل خطر


عوامل خطرساز که می‌تواند احتمال شیوع پسوریازیس را افزایش دهند عبارتند از:

• عفونت. گلودرد، سرماخوردگی و سایر بیماری‌های عفونی موجب واکنش سیستم ایمنی بدن می‌شوند که احتمال ابتلا به پسوریازیس را افزایش می‌دهد.
چاقی. پلاک‌هایی که توسط بسیاری از انواع پسوریازیس تولید می‌شوند، اغلب در چروک‌های پوستی ایجاد می‌شوند.
• مصرف داروهای خاص. لیتیوم، بتا بلوکرهای فشارخون بالا و داروهایی که برای پیشگیری از مالاریا استفاده می‌شوند خطر ابتلا به پسوریازیس را افزایش می‌دهند.
• اضطراب. استرس بالا می‌تواند بر سیستم ایمنی بدن تأثیر بگذارد و علائم پسوریازیس را شدیدتر کند.
بیماری‌های پوستی. بریدگی، خراش، آفتاب‌سوختگی، راش و سوزش‌های دیگری که بر روی پوست اثر می‌گذارند، احتمال ابتلا به پسوریازیس را افزایش می‌دهند.
• هوای سرد. در زمستان بچه‌ها معمولاً بیشتر وقت خود را در فضای بسته سپری می‌کنند و نور خورشید کمتری دریافت می‌کنند. مقدار متوسط نور مستقیم خورشید می‌تواند به بهبود پسوریازیس کمک کند.

تشخیص پسوریازیس

تشخیص پسوریازیس معمولاً نسبتاً ساده است. پزشک پوست، پوست سر و ناخن‌های کودک را بررسی می‌کند و از والدین و کودک سؤالاتی می‌پرسد. پزشک در مورد سابقه خانوادگی در ابتلا به پسوریازیس و بیماری‌هایی کودک به‌تازگی تجربه کرده یا داروی جدیدی که شروع کرده است سؤالاتی می‌پرسد. در موارد نادر پزشک ممکن است نمونه‌برداری پوست (بیوپسی) را برای بررسی دقیق‌تر انجام دهد. بیوپسی می‌تواند پزشک را مطمئن کند که آیا فرد به پسوریازیس مبتلا است یا او بیماری دیگر با علائم مشابه پسوریازیس دارد.

درمان پسوریازیس

راه‌های زیادی برای درمان پسوریازیس وجود دارد، و چیزهای مختلف برای افراد مختلف کار می‌کنند. اطمینان حاصل کنید که با دکتر صحبت کنید تا بدانید چه درمان‌هایی برای کودک مناسب است.
درمان پسوریازیس به سه دسته تقسیم می‌شود:

درمان موضعی

در درمان موضعی کرم‌ها، لوسیون ها و پمادها به‌طور مستقیم بر روی پوست اعمال می‌شوند که شامل مرطوب‌کننده ها، کورتیکواستروئیدهای تجویزی و کرم‌های ویتامین D و شامپوهای ساخته‌شده با اسید سالیسیلیک یا زغال سنگ هستند. درمان موضعی می‌تواند به‌طور مؤثر درمان انواع بسیاری از پسوریازیس های خفیف تا متوسط باشد.

نوردرمانی (فتوتراپی)


نوردرمانی (فتوتراپی) شامل استفاده از نور طبیعی یا مصنوعی (UV) برای درمان علائم پسوریازیس است. پزشک ممکن است از بیمار بخواهد روزانه چند دقیقه در معرض نور خورشید قرار بگیرد اما نور خورشید زیاد می‌تواند پسوریازیس را شدیدتر کند. انواع تهاجمی‌تر نوردرمانی شامل استفاده از دوز کنترل شده نور UV بر پوست آسیب دیده، لیزر درمانی و درمان‌هایی است که نور UV را با داروها و درمان‌های موضعی ترکیب می‌کند.

داروهای خوراکی یا تزریقی

داروهای خوراکی یا تزریقی برای درمان پسوریازیس شدید یا نوعی از پسوریازیس که در برابر سایر درمان‌ها مقاومت می‌کند مورداستفاده قرار می‌گیرند. این داروها شامل قرص‌ها، تزریق و داروهایی هستند که به‌صورت داخل وریدی تزریق می‌شوند. برخی از این داروها می‌توانند عوارض جانبی جدی داشته باشند و ممکن است فقط برای مدت کوتاهی تجویز شوند.
پزشک ممکن است یک روش درمانی را امتحان کند و سپس روش دیگری تغییر دهد یا ترکیبی از درمان‌ها را توصیه کند. همیشه پیدا کردن روش مناسب درمان کار آسانی نیست و گاهی درمان فقط برای مدتی مؤثر خواهد بود. مهم است که با پزشک در تماس باشید تا در جریان درمان کودک قرار گیرید.

درمان خانگی


والدین می‌توانند علاوه بر توصیه‌های پزشک با انتخاب شیوه زندگی سالم به کودک کمک کنند:
• غذاهای سالم مصرف کنید. خوردن بسیاری از میوه‌ها و سبزیجات می‌تواند کمک کند تا بیماری‌هایی را که ممکن است باعث پسوریازیس شود از بین بروند.
• به کودک کمک کنید تا در وزن مناسب بماند. این کار خطر ابتلا به پسوریازیس را کاهش می‌دهد.
• به کودک یادآوری کنید تا پوستش را تمیز و مرطوب نگه دارد. حمام روزانه با نمک حمام یا روغن و سپس استفاده از مرطوب‌کننده می‌تواند به کاهش علائم پسوریازیس کمک کند.
• وقت‌گذرانی خارج از منزل. مقدار محدود نور طبیعی می‌تواند به پسوریازیس کمک کند.
• کودک را حمایت عاطفی کنید.