علت و درمان زگیل صورت و کف پا کودکان

زگیل توسط یک ویروس به نام پاپیلوماویروس انسانی (HPV) ایجاد می‌شود که لایه‌ی سطحی پوست  را آلوده می‌کند. این ویروس بیش از 100 نوع داشته و این ویروس‌ها به‌شدت مسری‌اند. نژادهایی از این ویروس که زگیل ایجاد می‌کنند خطری ندارند ولی زگیل می‌تواند ظاهری ناخوشایند داشته و باعث ناراحتی شود.
همچنین زگیل ممکن است در موقعیت‌های اجتماعی موجب خجالت‌زدگی شود که مخصوصاً برای کودکان و نوجوانان بسیار دشوار است. اگر کودک شما به ویروس زگیل آلوده شده است شما می‌توانید با به دست آوردن اطلاعات بیشتری در مورد علل و علائم این عارضه و همچنین روش‌های درمانی آن به او کمک کنید.

زگیل در کودکان بسیار شایع است. این عارضه جدی نبوده ولی در برخی از مواقع می‌تواند بسته به موقعیت زگیل، ناراحتی ایجاد شود. برداشتن زگیل در کودکان راه‌های زیادی دارد البته برخی از این روش‌ها نسبت به روش‌های دیگر کارایی بالاتری دارند. بخش قابل‌توجهی از زگیل‌ها در کودکان در خانه و با استفاده از یک محلول بدون نیاز به نسخه درمان می‌شوند. درمان اولیه با استفاده از اسید سالیسیلیک موضعی و نوارهای طبی معمولاً برای کودکان توصیه می‌شود. حتماً قبل از تحت درمان قرار دادن کودکان زیر 4 سال، با متخصص اطفال مشورت کنید. درصورتی‌که متخصص اطفال انجام درمان را به شما توصیه کرد مهم است که دستورالعمل‌های ارائه شده توسط او را به‌دقت دنبال کنید.
جهت دریافت نوبت مشاوره و یا رزرو وقت در کلینیک تخصصی کودکان من و کودکان با شماره‌  03136826450 تماس بگیرید.

انواع


در زیر به انواع زگیل‌ها اشاره می‌شود:
• زگیل عادی که بر روی انگشتان و پشت دست یافت می‌شوند
• زگیل کف دست که همان‌طور که از نامش پیداست بر روی کف دست یافت می‌شود
• زگیل پا که بر روی پاها و معمولاً کف پا رشد می‌کند
• زگیل‌های صاف معمولاً کوچک‌تر و صاف‌تر از دیگر زگیل‌ها هستند و در تعداد بالا رشد می‌کنند؛ حتی 20 تا 100 زگیل به‌طور هم‌زمان. زگیل‌های صاف در کودکان معمولاً بر روی صورت یافت می‌شوند.
• زگیل فیلی فرم معمولاً بر روی صورت یافت می‌شود

راه‌های انتقال زگیل


زگیل‌ها به‌راحتی از راه تماس مستقیم پوست و یا از طریق سلول‌های آلوده‌ی روی اجسامی مثل حوله، کف حمام یا اسباب‌بازی‌ها منتقل می‌شوند. ویروس از طریق ضایعه‌هایی در پوست وارد آن شده و ماه‌ها بعد به شکل زگیل بروز پیدا می‌کند. البته همه‌ی افرادی که در تماس با این ویروس قرار می‌گیرند دچار زگیل نخواهند شد. کودکان در خطر بیشتری برای آلوده شدن به ویروس HPV قرار دارند چراکه دستگاه ایمنی آن‌ها به‌طور کامل توسعه نیافته و همچنین بریدگی‌ها و خراشیدگی‌های پوست در کودکان بیشتر از بزرگسالان می‌باشد.

علائم


پاپیلوماویروس انسانی (HPV) در ابتدا به صورت نهفته وجود داشته و عفونت تنها زمانی مشخص می‌شود که زگیل شروع به رشد می‌کند. دوره‌ی نهفتگی این ویروس معمولاً بین 2 تا 6 ماه بوده و زمانی که فرد را آلوده می‌کند یک لایه اضافی پوست سخت را ایجاد می‌کند که یک برآمدگی به شکل گل‌کلم ایجاد خواهد کرد که معمولاً سطح سخت و زبری دارد. لبه‌های زگیل معمولاً سخت بوده درحالی‌که وسط آن نرم‌تر و در برخی از موارد دارای نقاط ریز سیاه می‌باشد. این نقطه‌ها رگ‌های خونی تغذیه‌کننده‌ی زگیل می‌باشند. زگیل‌ها معمولاً گرد یا بیضی‌شکل بوده و بین 1 تا 10 میلیمتر قطر دارند. رنگ زگیل‌ها و وروکا ها – زگیل‌هایی که در کف پای کودکان رشد می‌کنند – ممکن است از سفید تا قهوه‌ای و طوسی متفاوت باشد. درصورتی‌که والدین در فرزند خود نشانه‌ای از زگیل ببینند باید کودک بلافاصله تحت درمان قرار بگیرد چراکه از بین رفتن خود به خودی زگیل ممکن است تا 2 سال یا بیشتر زمان برده و در این حین احتمال انتشار آن به افراد دیگر نیز وجود دارد.

چه زمانی برای درمان زگیل به پزشک مراجعه کنیم؟


والدین باید در موارد زیر کودک خود را به نزد پزشک ببرند:
• مشاهده‌ی زگیل بر روی صورت، کف پا و اندام تناسلی کودک
• عفونی یا قرمز دیده شدن زگیل‌ها
• احساس درد یا مشاهده‌ی خونریزی در محل زگیل
• مشکوک بودن به ماهیت زگیل
• ماندگاری زیاد زگیل
• پاسخ ندادن به درمان و یا ایجاد زگیل‌های تازه

درمان


اکثر زگیل‌ها با گذر زمان به صورت خود به خودی از بین می‌روند. اگر کودک شما از ایجاد زگیل ناراحت است به پزشک مراجعه کنید. پزشک عمومی می‌تواند بهترین راه برای رهایی از زگیل را به والدین معرفی کند.

پماد زگیل

بسیاری از افراد برای رهایی از زگیل از پماد زگیل (سالیسیلیک اسید) استفاده می‌کنند. این روش درمانی معمولاً شامل استفاده از ترکیبی از اسیدهاست که سلول‌های پوستی را تخریب می‌کنند. باوجوداینکه این مواد کارایی کندی دارند ولی در مقایسه با دیگر روش‌های درمانی دردناک نیستند.
والدین می‌توانند این محصولات را در داروخانه تهیه کرده و آن را در خانه مورد استفاده قرار دهند. اگر والدین به محلول قوی‌تری نیاز داشته باشند پزشک می‌توانند برای آن‌ها نسخه تجویز کند.
اگر والدین از پماد زگیل استفاده می‌کنند باید قبل از آن کودک خود را آماده کنند. ابتدا محل استعمال پماد را به مدت 5 تا 10 دقیقه در آب گرم قرار دهند (درمان زگیل پس از دوش گرفتن می‌تواند در این مرحله مفید باشد). سپس یک سوهان ناخن، سمباده، سنگ پا یا سوهان را بر روی زگیل بکشید. پس‌ازآن پماد را روی زگیل بمالید و از برخورد پماد با پوست سالم اطراف زگیل خودداری کنید. در آخر به پماد اجازه‌ی خشک شدن داده و آن را با گچ چسبنده‌ی مخصوص بپوشانید. هر 1 تا 3 روز که گچ شل شده و می افتد باید آن را برداشته و از سالیسیلیک اسید و گچ بیشتری استفاده کنید تا زمانی که زگیل به‌طور کامل از بین برود.
اگر پوست تحت درمان آسیب دید روند درمان را به مدت چند روز متوقف کنید تا زمانی که پوست شما بهتر شود سپس درصورتی‌که زگیل هنوز وجود دارد، درمان را دوباره شروع کنید. صبور باشید! ممکن است این روش درمانی چندین ماه زمان ببرد.

نیتروژن مایع

نیتروژن مایع سریع‌تر از پماد زگیل عمل می‌کند ولی دردناک خواهد بود. پزشک معمولاً نیتروژن مایع را به‌طور مستقیم بر روی زگیل اسپری می‌کند. این کار لایه‌های سطحی‌تر زگیل را منجمد کرده و بافت‌های آسیب دیده را از بین می‌برد که این کار منجر به آزاد شدن ویروس به درون خون خواهد شد. سیستم ایمنی بدن عفونت را یافته و با آن مبارزه می‌کند. منطقه‌ی درمان شده ممکن است به مدت چند دقیقه تا چند ساعت دردناک باشد. یک پوسته یا تاول بر روی محل زگیل تشکیل شده و پس از گذشت یک هفته از بین می‌رود.
بیماران معمولاً نیازمند چندین بار استفاده از نیتروژن مایع می‌باشند. بعضاً برای استفاده از نیتروژن مایع به جای اسپری از یک تکه پنبه استفاده می‌شود.

سوزاندن و لیزر

سوزاندن (دیاترمی) و از بین بردن لیزری زگیل تحت بی‌حسی موضعی انجام می‌شود. هر دوی این روش‌های درمانی ممکن است جای زخم به جای بگذارند که درمان زگیل در صورت ایجاد مجدد آن در همان نقطه را دشوار می‌کند.

ایمونوتراپی


در روش ایمونوتراپی غلظت‌های مختلفی از مواد آلرژی‌زا بر روی زگیل قرار داده می‌شوند. این کار نوعی درماتیت ایجاد می‌کند که زگیل را از بین می‌برد. این روش درمانی زمان برده و ممکن است به‌شدت ایجاد خارش کند.

پیشگیری


پیشگیری از بروز زگیل همیشه قابل انجام نیست ولی می‌توان با رعایت برخی از نکات خطر بروز این عفونت در کودک را به حداقل رساند. این نکات احتیاطی عبارت‌اند از:
• شستشوی منظم دست‌ها و خشک کردن صحیح آن پس از این کار
• جلوگیری از جویدن ناخن
• عدم لمس زگیل‌های خود یا اشخاص دیگر
• استفاده از دمپایی در حمام‌های عمومی و دوش
• عدم استفاده‌ی اشتراکی از حوله
• پوشیدن جوراب‌های پلاستیکی در ژیمناستیک، هنرهای رزمی و دیگر ورزش‌های داخل سالن با پای برهنه
• از لوسیون های مرطوب کننده برای پیشگیری از بروز خشکی پوست استفاده کنید به‌خصوص در نواحی دست‌ها، کف پاها، آرنج‌ها و زانوها