علائم و درمان ویروس سین سیشیال تنفسی (RSV)کودکان و نوزادان

ویروس سین سیشیال تنفسی (RSV)، که باعث عفونت ریه‌ها و مجرای تنفسی می‌شود، عامل اصلی بیماری تنفسی در کودکان کم سن و سال است. عفونت‌های RSV اغلب در بیماری‌های واگیرداری رخ می‌دهد که از اواخر پاییز تا اوایل بهار ادامه دارند. بیماری تنفسی ناشی از ویروس سین سیشیال تنفسی، مانند برونشیت یا ذات الریه، معمولا حدود یک هفته ادامه دارند، اما برخی موارد ممکن است چند هفته به طول بی‌انجامند.

ویروس سین سیشیال تنفسی بسیار مسری است و از طریق قطرات حاوی ویروس هنگامی که فرد سرفه یا عطسه می‌کند گسترش می‌یابد. این ویروس همچنین می‌تواند بر روی سطوح (مانند وسایل آشپزخانه یا دستگیره‌های در) و در دست‌ها و لباس زندگی کند، بنابراین می‌تواند به راحتی زمانی که شخصی با چیزی که آلوده به این ویروس است تماس برقرار کند، منتقل شود و سرایت کند. از آنجا که ویروس سین سیشیال تنفسی می‌تواند به راحتی توسط دست زدن به افراد و سطوح آلوده منتقل شود، شستن مکرر دست‌ها به خوبی، در توقف شیوع این ویروس مهم است.

در کودکان نارس و کودکان مبتلا به بیماری‌هایی که بر ریه‌ها، قلب و سیستم ایمنی اثر می‌گذارند، عفونت ویروس سین سیشیال تنفسی می‌تواند منجر به بیماری‌های جدی شود. اگر شما نگران خطر ابتلا به عفونت شدید ویروس سین سیشیال تنفسی در کودک خود هستید، با متخصص اطفال صحبت کنید. برخی از کودکان زیر سن 6 ماهگی مبتلا به عفونت ویروس سین سیشیال تنفسی ممکن است نیاز به بستری شدن داشته باشند. کودکان بستری ممکن است نیاز به اکسیژن، لوله گذاری و یا تهویه مکانیکی (کمک به تنفس) داشته باشند. کودک بیشتر از همه با این نوع مراقبت‌های مجهز کننده بهبود می‌یابد و در طی چند روز مرخص می‌شود.

جهت دریافت نوبت مشاوره و یا رزرو وقت در کلینیک تخصصی کودکان من و کودکم با شماره‌  03136826450  تماس بگیرید.

عوامل خطر


ویروس سین سیشیال تنفسی می‌تواند به سرعت از طریق مدارس و مراکز مراقبت از کودکان گسترش یابد. کودکان اغلب زمانی که بچه‌های بزرگتر ویروس را از مدرسه می‌آورند و آن را به آنها انتقال می‌دهند، مبتلا به این ویروس می‌شوند. تقریبا تمام کودکان تا سن 2 سالگی حداقل یکبار با ویروس سین سیشیال تنفسی آلوده می‌شوند. کسانی که بیشترین احتمال خطر مبتلا شدن به بیماری‌های شدید ویروس سین سیشیال تنفسی را دارند، عبارتند از:

  • نوزادان نارس
  • نوزادان خیلی کم سن به خصوص نوزادان 6 ماهه یا کوچکتر
  • کودکان کمتر از 2 سال با بیماری مزمن ریه
  • کودکان زیر 2 سال با بیماری قلبی مزمن
  • کودکان مبتلا به سیستم ایمنی ضعیف
  • کودکان مبتلا به اختلالات عصبی- عضلانی، از جمله افرادی که دچار مشکل بلع یا مشکل با زدودن ترشحات مخاط هستند.

علائم


ویروس سین سیشیال تنفسی ممکن است زمانی که ابتدا شروع می‌شود شدید نباشد. با این حال می‌تواند چند روز پس از بیماری شدیدتر شود. علائم اولیه عفونت RSV ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • آبریزش بینی
  • کاهش اشتها
  • سرفه که ممکن است به خس خس پیشرفت کند.

نوزادان مبتلا به عفونت ویروس سین سیشیال تنفسی (RSV) تقریبا همیشه دارای علائمی هستند. این متفاوت از بزرگسالانی است که گاهی اوقات عفونت RSV را دریافت می‌کنند و علائمی ندارند. در نوزادان خیلی کم سن (کمتر از 6 ماه) تنها علائم عفونت RSV ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • کج خلقی
  • کاهش فعالیت
  • آپنه (قطع ناگهانی تنفس به ویژه در خواب)
  • تب ممکن است همیشه با عفونت RSV رخ ندهد.

زمان تماس با پزشک


در صورتی که کودک هر کدام از این علائم را دارد، با پزشک تماس بگیرید:

  • هنگامی که تب بالا دارد و خوب به نظر نمی‌رسد.
  • ترشحات غلیظ بینی
  • سرفه‌ای که بدتر می‌شود یا مخاط زرد، سبز، یا خاکستری ایجاد می‌کند.
  • نشانه‌های کم آبی 
  • مشکل تنفس

در نوزادان علاوه بر نشانه‌هایی که قبلا ذکر شده است، اگر کودک به طور غیر معمولی کج خلق یا تنبل است یا خوردن شیر مادر یا بطری را رد می‌کند، با پزشک تماس بگیرید.

در صورتی که والدین احساس می‌کنند کودک مشکل تنفس دارد یا بسیار سریع نفس می‌کشد، لتارژی است یا لب‌ها یا ناخن‌هایش آبی است باید به دنبال کمک پزشکی فوری باشند.

تشخیص


پزشکان معمولا ویروس سین سیشیال تنفسی را توسط سابقه‌ی پزشکی و آزمایش فیزیکی تشخیص می‌دهند. در بیشتر بچه‌های سالم، لازم نیست ویروس سین سیشیال تنفسی را از یک سرماخوردگی عادی تشخیص داد. اما اگر کودک عارضه‌ی سلامتی دیگری داشته باشد، ممکن است پزشک یک تشخیص خاص انجام دهد. در این مورد، ویروس سین سیشیال تنفسی با آزمایش ترشحات بینی انجام می‌شود که یا با یک گوش پاکن یا توسط ساکشن از طریق یک سرنگ لامپی جمع آوری می‌شود.

درمان


خوشبختانه اکثر موارد ویروس سین سیشیال تنفسی خفیف هستند و نیاز به درمان خاصی توسط پزشکان ندارند. در این مورد آنتی بیوتیک‌ استفاده نمی‌شود، زیرا RSV یک ویروس است و آنتی بیوتیک‌ها فقط در مقابل باکتری‌ها موثر هستند. گاهی اوقات دارو ممکن است برای کمک به باز شدن راه‌های هوایی تجویز شود. تب را با استفاده از داروهای تب غیر آسپیرین مثل استامینوفن درمان کنید. آسپرین نباید در کودکان مبتلا به بیماری‌های ویروسی استفاده شود، چنین استفاده‌ای با سندرم ری، یک بیماری تهدید کننده‌ی زندگی، همراه است. هرچند عفونت RSV می‌تواند در نوزادان جدی‌تر باشد. بعضی از نوزادان ممکن است نیاز به درمان در یک بیمارستان داشته باشند، جایی که می‌توانند از نزدیک تحت مراقبت قرار گیرند و در صورت لزوم مایعات دریافت کنند و برای هر مشکل تنفسی درمان شوند.

درمان خانگی


در خانه، کودک مبتلا به ویروس سین سیشیال تنفسی، راحت‌تر است و برای بهبودی زمان دارد و می‌تواند مقدار زیادی مایعات مصرف کند. با این حال، آخرین قسمت ممکن است دشوار باشد، زیرا نوزادان ممکن است تمایلی به نوشیدن نمایعات داشته باشند. در این مورد، مایعات را در مقادیر کم به طور مکرر به کودک بدهید. برای کمک به تنفس راحت‌تر کودک در طول ماه‌های زمستان از یک دستگاه بخور سرد استفاده کنید تا هوا را مرطوب نگه دارید، هوا در فصل زمستان می‌تواند راه‌های هوایی را خشک کند و مخاط را چسبنده‌تر کند. از هوای گرم و بخار گرم که می‌توانند خطرناک باشند و باعث سوزاندن شوند اجتناب کنید. اگر پدر و مادر از یک مرطوب کننده سرد استفاده می‌کنند، آن را روزانه با سفید کننده خانگی تمیز کنید تا از ایجاد کپک جلوگیری شود. اگر کودک راحت نیست یا خیلی کوچک است که نمی‌تواند مخاط بینی خود را خالی کند، از یک دستگاه مکنده (یا سرنگ لامپی) برای حذف مایعات چسبنده‌ی بینی استفاده کنید.

پیش‌گیری


هنوز هیچ واکسنی برای پیشگیری از عفونت RSV وجود ندارد، اما دانشمندان برای ایجاد آن سخت تلاش می‌کنند. و دارویی برای برخی از کودکان که در معرض خطر بالای عفونت RSV هستند وجود دارد. ارائه دهندگان مراقبت‌های بهداشتی معمولا این دارو را (پالیویزوماب نامیده می‌شود) به نوزادان نارس و کودکان کم سن و سال مبتلا به عارضه‌های قلب و ریه خاص به صورت یک سری تزریق ماهیانه در طول فصل ویروس سین سیشیال تنفسی، ارائه می‌دهند.

اگر افراد مسن با یک نوزاد یا کودک کم سن و سال، به ویژه نوزادان نارس، کوکان خیلی کوچک، کودکانی که دارای بیماری مزمن ریوی یا بیماری قلبی یا سیستم ایمنی ضعیف شده هستند، تماس بر قرار کنند، باید بیشتر مراقب باشید که نوزاد را با انجام موارد زیر سالم نگه دارید:

  • دست‌های خود را مکررا بشویید: دست‌ها را با آب و صابون به مدت 20 ثانیه بشویید، و برای انجام این کار به کودک نیز کمک کنید. اگر صابون و آب در دسترس نیست، از ضدعفونی کننده دست برپایه‌ی الکل استفاده کنید. شستن دست‌ها به محافظت فرد در برابر میکروب‌ها کمک می‌کند.
  • دست‌هایتان را به صورتتان نزنید: از لمس چشم‌ها، بینی و دهان با دست‌های نشسته اجتناب کنید. میکروب‌ها از این طریق گسترش پیدا می‌کنند.
  • از تماس با فرد بیمار اجتناب کنید: از تماس نزدیک، مانند بوسیدن و به اشتراک گذاشتن فنجان‌ها و یا ظروف غذا با افرادی که علائم سرماخوردگی دارند، اجتناب کنید.
  • سرفه‌ها و عطسه‌هایتان را بپوشانید: هنگام عطسه و سرفه با دستمال کاغذی دهان و بینی خود را بپوشانید. پس از آن دستمال را در سطل زباله بی‌اندازید.
  • سطوح را تمیز و ضد عفونی کنید: سطوح و اشیایی که مکررا فرد لمس می‌کند، مانند اسباب بازی و دست‌گیره‌ی در را تمیز و ضد عفونی کنید. هنگامی که افراد مبتلا به عفونت RSV سطوح و اشیا را لمس می‌کنند، می‌توانند میکروب‌ها را به جای بگذارند. همچنین، زمانی که آنها سرفه یا عطسه می‌کنند، قطرات حاوی میکروب‌ها می‌توانند بر روی سطوح و اشیا قرار بگیرند.
  • وقتی فرد بیمار می‌شود، در خانه بماند: زمانی که فرد بیمار است در صورت امکان، از مدرسه و از مکان‌های عمومی دور بماند. این می‌تواند افراد دیگر را در برابر مبتلا شدن به بیماری محافظت کند.