علائم و درمان لوزه سوم در کودکان با عمل جراحی

آدنوئیدها ممکن است به صورت بافت‌های غده‌ای کوچک در قسمت پشت بینی به نظر برسند، اما این غدد، نقش مهمی را در سلامت بچه‌های کوچک ایفا می‌کنند. آدنوئیدها بخشی از سیستم ایمنی بوده و به محافظت از بدن در مقابل ویروس‌ها و باکتری‌ها کمک می‌کنند. با این حال، تا به حال ثابت نشده است که برداشتن آنها، تأثیری در توانایی کودکان در جنگیدن با عفونت‌ها داشته باشد.
تقریباً در سن پنج تا هفت سال، آدنوئیدها در کودکان شروع به کوچک شدن کرده و با رسیدن به سنین نوجوانی تقریباً کاملاً از بین می‌روند. این غدد در بسیاری از بزرگسالان قابل مشاهده نیستند.
پزشکان معمولاً عمل حذف آدنوئیدها و عمل لوزه - حذف لوزه‌ها- را با هم انجام می‌دهند. عفونت‌های مزمن گلو و سیستم تنفسی غالباً به بروز التهاب و عفونت در هر دو این غده‌ها می‌انجامد.

عفونت‌های مکرر گوش میانی ]لینک به مقاله عفونت گوش[ که به دلیل آدنوئیدهای متورم و شیپور استاش بسته شده ایجاد می‌شوند، دارای عوارض جدی مانند از دست رفتن شنوایی هستند و می‌تواند باعث بروز مشکلات گفتاری شود. اگر شک دارید که کودک شما به دلیل مشکلات تنفسی یا گوش، دارای آدنوئیدهای بزرگ است، باید با یک متخصص اطفال مشورت کنید. پس از بررسی سابقه‌ی سلامت کودک شما، پزشک آدنوئیدهای کودک را با استفاده از یک دستگاه کوچک نور و بازتاب معاینه می‌کند. بر اساس علائم کودک شما، اگر آدنوئیدها متورم باشند، متخصص اطفال ممکن است برداشتن این غدد را تجویز کند.
جهت دریافت نوبت مشاوره و یا رزرو وقت در کلینیک تخصصی کودکان من و کودکم با شماره‌  03136826450 تماس بگیرید.

علائم


آدنوئیدهای متورم راه‌های هوایی را بسته و می‌توانند باعث بروز علائم زیر شوند:
عفونت مکرر گوش 
گلو درد 
• دشواری بلع
• تنفس دشوار از راه بینی
• تنفس از راه دهان به صورت مکرر
آپنه‌ی خواب انسدادی که باعث ایجاد وقفه‌های دوره‌ای تنفس در هنگام خواب می‌شود.

دلایل انجام عمل جراحی آدنوئیدکتومی یا جراحی لوزه‌ی سوم


گاهی اوقات، آدنوئیدهای یک کودک ممکن است به دلیل عفونت یا آلرژی متورم و بزرگ شود. برخی از کودکان نیز ممکن است با آدنوئیدهای غیر طبیعی و بزرگ متولد شوند.
زمانی که آدنوئیدهای کودک بزرگ می‌شوند، به دلیل بستن راه‌های هوایی او می‌توانند باعث بروز مشکلاتی شوند. این مسئله به تنفس دشوار از راه بینی منجر می‌شود که به نوبه‌ی خود ممکن است باعث ایجاد خرناس کشیدن یا مشکلات جدی‌تری مانند آپنه‌ی تنفسی (وقفه‌ی تنفسی در هنگام خواب) در طول شب شوند. تخلیه‌ی مزمن بینی هم ممکن است مشاهده شود.
آدنوئیدهای متورم همچنین می‌توانند در عفونت‌های مزمن بینی نقش داشته و به ایجاد مایع در گوش و از دست رفتن موقتی شنوایی منجر شوند.
مشکلات آدنوئیدها ممکن است در ورم مزمن لوزه‌ها (تورم در لوزه‌ها که بافت‌های نرمی در نزدیکی عقب دهان هستند) مشارکت کنند.

آمادگی برای جراحی لوزه‌ی سوم


دهان و گلو، راحت‌تر از دیگر نقاط بدن خونریزی می‌کنند، بنابراین پزشک ممکن است یک آزمایش خون تجویز کند تا مطمئن شود که خون کودک به خوبی منقعد شده و تعداد گلبول‌های سفید و قرمز خون او نرمال هستند. آزمایشات خون پیش از عمل به پزشک کودک کمک می‌کنند تا مطمئن شود که در حین عمل و پس از آن خونریزی اضافی وجود نخواهد داشت.
در هفته‌ی پیش از عمل جراحی، به کودک هیچ داروی تأثیرگذار بر انعقاد خون، مانند ایبوپروفن یا آسپرین، ندهید. والدین ممکن است از استامینوفن (تیلنول) برای کاهش درد استفاده کنند. اگر درباره‌ی نوع دارو مطمئن نیستید، با پزشک مشورت کنید.
در روز پیش از جراحی، کودک از بعد از نیمه شب نباید چیزی بخورد یا بنوشد. این توصیه شامل آب هم می‌شود. اگر پزشک داروی خاصی را برای پیش از عمل جراحی تجویز کرده است، آن دارو را با جرعه‌ی کوچکی آب به کودک بدهید.

عمل جراحی لوزه‌ی سوم چگونه انجام می‌شود؟



عمل جراحی لوزه‌ی سوم یک جراحی ساده و نسبتاً کوتاه است که معمولاً به صورت سرپایی انجام می‌شود. کودک برای انجام عمل تحت بیهوشی کامل قرار می‌گیرد.
در طول عمل، پزشک با استفاده از وسیله‌ی کوچکی دهان کودک را باز نگه می‌دارد. سپس با به کار بردن یکی از چندین روش ممکن، لوزه‌ی او را خارج می‌کند. برای متوقف کردن خونریزی، پزشک ممکن است از یک وسیله‌ی الکتریکی استفاده کند.
پس از انجام عمل، کودک تا زمان به هوش آمدن به اتاق بهبودی برده می‌شود. بیشتر کودکان قادرند در همان روز جراحی به خانه برگردند.

بهبودی



پس از انجام عمل جراحی لوزه‌ی سوم، بهبودی کامل و رسیدن به سلامت بیشتر با کاهش نفس نفس زدن و مشکلات گوش، تقریباً همیشه به دست می‌آید. کودک ممکن است به صورت موقت گلو درد، گوش درد، بوی بد دهان یا گرفتگی بینی را در طول بهبودی تجربه کند. پس از بازگشت کودک به خانه، دستورهای زیر را به کار ببندید:

درد

پیش از ترک بیمارستان، پدر و مادر توصیه‌هایی را برای در رابطه با داروهای مسکن دریافت می‌کنند. دوز توصیه شده‌ی داروها را در زمان مصرف، رعایت کنید. با اینکه این توصیه درباره‌ی داروهای کاهش درد می‌توانند بسیار کاربردی باشند، اما در صورت عدم استفاده‌ی صحیح، به صورت بالقوه بسیار خطرناک هستند.
در زمان استفاده از داروهای مسکن، اگر تغییرات نگران کننده‌ای را در تنفس یا سطح هوشیاری کودک مشاهده کردید، دارو را متوقف کرده و به پزشک مراجعه کنید.
در حالی که داروهای مسکن را برای درد کودک مصرف می‌کنید، به او داروی خارج از نسخه‌ای که دارای اثر آرام‌بخشی (یا خواب‌آلودگی) است، ندهید. مثال‌هایی از این داروها داروهای ضد احتقان و آنتی هیستامین هستند. درباره‌ی مصرف این داروها با پزشک مشورت کنید.
والدین ممکن است در صورت درد به کودک خود استامینوفن (مانند تیلنول یا Tempra) بدهند. در صورت مصرف، دوز نوشته شده بر روی بطری و متناسب با سن کودک را به او بدهید. برای دو هفته پس از عمل جراحی به کودک ایبوپروفن (Motrin، Advil یا Midol) یا آ اس آ (آسپرین) ندهید. این داروها می‌توانند خطر خونریزی کودک را بالا ببرند.

رژیم غذایی

نوشیدن مقدار زیادی از مایعات، پس از عمل جراحی بسیار مهم است. به کودک اجازه دهید تا هر مقدار از مایعات که خواست، بنوشد. زمانی که قادر بود مایعات را بدون برگرداندن آنها بنوشد، می‌تواند خوردن غذاهای نرم را شروع کند. بعد از آن می‌تواند به خوراک نرمال خود بازگردد. برای دو هفته‌ی اول پس از عمل جراحی از دادن غذاهای ادویه‌دار و تند و یا غذاهایی که سخت یا کرانچی هستند به کودک خودداری کنید. مایعات و دسرهای یخ برای گلوی کودک تسکین دهنده هستند.

مراقبت از دهان

کودک می‌تواند دهان خود را با آب شستشو داده یا دندان‌های خود را به آرامی مسواک بزند. به کودک اجازه ندهید غرغره کند. به کودک یاد دهید تا با دهان باز عطسه کند. به کودک اجازه ندهید تا یک هفته پس از عمل جراحی، محتویات داخل بینی خود را تمیز کند. به او یاد بدهید که در صورت چکه کردن بینی، آن را با دستمال تمیز نماید.
برای کمک به کودکتان برای تنفس راحت‌تر، می‌توانید از یک ماشین مرطوب کننده استفاده کنید. این دستگاه با یک بخار خنک، هوا را مرطوب می‌کند. دستگاه را نزدیک تخت کودک قرار دهید.
صدای کودک ممکن است تودماغی به نظر برسد و این نرمال است. این وضعیت ممکن است برای چند هفته و، اگر آدنوئیدهای او بزرگ بوده باشند، تا سه ماه طول بکشد.

فعالیت

می‌بایست کودک در دو سه روز پس از عمل جراحی، تا حد امکان ساکت بماند. درباره‌ی زمان مجاز ورزش‌های فعالیتی از پزشک خود سؤال کنید.
احتمالاً به کودک اجازه داده می‌شود تا مطابق معمول دوش بگیرد و حمام کند. کودک باید از جمعیت و افرادی که دارای سرماخوردگی یا عفونت هستند دور نگه داشته شود. پس از گذشت پنج روز از عمل جراحی کودک می‌تواند به مدرسه یا مهد کودک بازگردد. کودک نباید تا دو هفته برای مسافرت طولانی مدت از شهر بیرون برده شود.

خطرات جراحی لوزه‌ی سوم


ریسک عمل آدنوئیدکتومی نادر بوده و شامل موارد زیر می‌باشند:
• شکست در حل کردن مشکلات زیربنایی تنفسی، عفونت گوش یا تخلیه‌ی بینی
• خونریزی شدید (بسیار نادر)
• تغییرات دائمی در کیفیت صدا
• عفونت
• ریسک‌های مرتبط با استفاده از بیهوشی
پزشک باید به طول کامل تمامی ریسک‌های برداشتن لوزه را توضیح داده و به پرسش‌های والدین پیش از توافق درباره‌ی جراحی، پاسخ دهد.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنید؟


اگر پس از بازگشت به خانه، کودک شما هر کدام از علائم زیر را داشت، فوراً با پزشک تماس بگیرید:
تب  بالاتر از 38.5 درجه‌ی سانتی گراد (101 درجه‌ی فارنهایت) یا بالاتر
استفراغ  (برگرداندن غذا) به صورتی که متوقف نشود.
• دردی که افزایش یابد.
• پس زدن مایعات
• عدم ادرار کودک پس از گذشت دوازده ساعت از عمل
• خون تازه در دهان یا بینی
اگر کودک خونریزی دارد یا تنفس او با مشکل مواجه است، یا درباره‌ی این موارد نگران هستید، صبر نکنید و کودک را به نزدیک‌ترین اورژانس برسانید.