درمان اگزمای صورت و بدن (قرمزی وخارش پوست)نوزادان و کودکان

اکثر بچه‌ها حداقل یک‌بار راش را تجربه کرده‌اند اما اگزما اختلالی است که ممکن است باعث خارش شود و مشکل را بدتر کند. کودکان مبتلا به اگزما اغلب یکی از اعضای خانواده‌شان به تب یونجه، آسم یا سایر آلرژی‌ها مبتلا هستند. بعضی از کارشناسان معتقدند این کودکان به‌صورت ژنتیکی مستعد ابتلا به اگزما هستند بدین معنا که این اختلال از طریق ژن‌های پدر و مادر به کودک منتقل می‌شود.
آلرژی می‌تواند منجر به ایجاد اگزما شود. برخی از عوامل محیطی مانند گرما بیش‌ازحد یا استرس عاطفی نیز می‌توانند باعث ایجاد این وضعیت شود. اگزما مسری نیست بنابراین نیازی به دور نگه‌داشتن کودک از برادران و خواهرهایش و بچه‌های دیگر نیست.

کودکان و نوجوانان مبتلا به اگزما مستعد ابتلا به عفونت‌های پوستی، به‌خصوص باکتری‌های استاف و ویروس هرپس، هستند. در صورت مشاهده علائم اولیه عفونت پوست مانند افزایش تب، قرمزی و حرارت در منطقه عفونی‌شده یا مناطق اطراف آن به متخصص اطفال مراجعه کنید. اگرچه ابتلا به اگزما برای بچه‌ها و حتی والدین آزاردهنده است اما انجام برخی اقدامات احتیاطی و پیروی از دستورالعمل‌های پزشک می‌تواند به کنترل اگزما کمک کند. همچنین اگر وضعیت کودک تغییر ناگهانی داشت، اگزما شدیدتر شد یا توصیه‌های پزشک در بهبود کودک تأثیری نداشت باید مجدداً به متخصص اطفال مراجعه کنید. در بسیاری از موارد اگزما بهبودی می‌یابد و علائم ممکن است برای ماه‌ها یا حتی سال‌ها ناپدید شود. برای بسیاری از بچه‌ها بهبود وضعیت در سن 5 یا 6 سالگی شروع می‌شود و افراد دیگر ممکن است اگزما را در تمام دوران نوجوانی و حتی اوایل بزرگ‌سالی تجربه کنند. جهت دریافت نوبت مشاوره یا رزرو وقت در کلینیک تخصصی کودکان من و کودکم با شماره  03136826450  تماس بگیرید.

علائم اگزما


علائم و نشانه‌های اگزما در مراحل اولیه ابتلا معمولاً بسیار متفاوت هستند. بین 2  تا 6 ماهگی (و تقریباً همیشه قبل از 5 سالگی) بچه‌های مبتلا به اگزما معمولاً خارش، خشکی و قرمزی پوست ‌دارند و لکه‌های کوچکی روی گونه، پیشانی یا پوست سر آن‌ها ایجاد می‌شود. راش ممکن است به بازوها و پاها و تنه گسترش یابد و ضایعات قرمز دلمه بسته یا سر باز ممکن است در هر نقطه از ناحیه‌ی دارای عفونت ظاهر شوند.
این راش‌ها همچنین ممکن است دایره‌ای، کمی صاف، همراه با خارش باشند که در سر آرنج، پشت زانو یا مچ دست و پا ایجاد شوند. با رشد کودکان راش‌ها معمولاً نسبت به زمان ابتلا به اگزما ناهموارتر می‌شوند و پوست بسیار خشک و پر خارش است. این علائم همچنین در طول زمان با ظهور ناگهانی دانه‌ها گاهی شدیدتر می‌شوند و گاهی بهبود می‌یابند. کودکان اغلب سعی می‌کنند با خاراندن مناطق آسیب‌دیده با دست و یا هر چیزی که در دسترس دارند خارش رابرطرف کنند اما خاراندن می‌تواند باعث بدتر شدن پوست شود و درنهایت منجر به ایجاد پوسته‌های ضخیم و قهوه‌ای شود.

تشخیص اگزما


اگر پزشک مشکوک به اگزما باشد بررسی کامل سابقه پزشکی بیمار می‌تواند بهترین ابزار تشخیصی باشد. سابقه ابتلای بیمار یا اعضای خانواده‌اش به تب یونجه، آلرژی‌های دیگر یا آسم نیز اغلب نشانه‌ای مهم است.
پزشک علاوه بر انجام معاینات فیزیکی در مورد علائم کودک و وضعیت پزشکی او و خانواده، هرگونه داروی مصرفی، هرگونه آلرژی و سایر مسائل سؤالاتی می‌پرسد. پزشک همچنین به پدر و مادر کمک خواهد کرد که مواردی که در محیط کودک باعث تحریک پوست می‌شود را شناسایی کنند. به‌عنوان مثال اگر کودک قبل از آغاز علائم اگزما شروع به استفاده از صابون یا لوسیون جدید کرده است به پزشک اطلاع دهید زیرا ماده‌ای در صابون ممکن است پوست را تحریک کند.
پزشک همچنین ممکن است در مورد هرگونه استرس کودک در خانه، مدرسه یا جاهای دیگر سؤال کند زیرا استرس می‌تواند منجر به زخم اگزما شود.
پزشک می‌تواند آزمایش کند که آیا راش واکنش آلرژیک به یک ماده خاص است یا خیر. این آزمایش‌ها ممکن است شامل یک یا چند مورد زیر باشد:

  • آزمایش خون
  • آزمایش پچ (قرار دادن یک پچ از آلرژن مشکوک، مانند رنگ‌ها و یا رایحه، بر روی پوست)
  • آزمایش خراش و تحریک پوستی (قرار دادن آلرژن های مشکوک به پوست یا تزریق آن‌ها به پوست)

پزشک همچنین ممکن است از والدین بخواهد غذاهای خاص (از قبیل تخم‌مرغ، شیر، سویا یا آجیل) را از رژیم غذایی کودک حذف کنند و مصرف مواد شوینده یا صابون را نیز قطع کنند یا برای یک دوره زمانی آن‌ها را تغییر دهند تا متوجه شوند کودک به آن‌ها حساسیت داشته یا خیر.

درمان اگزما


کورتیکواستروئیدهای موضعی، همچنین کورتیزون یا کرم‌های استروئیدی یا پماد به‌طور معمول برای درمان اگزما مورداستفاده قرار می‌گیرند و با استروئیدهایی که بعضی از ورزشکاران استفاده می‌کنند تفاوت دارند. این داروها معمولاً دو بار در روز به‌طور مستقیم به مناطق آسیب‌دیده اعمال می‌شود.
تا زمانی که پزشک توصیه می‌کند مصرف کورتیکواستروئیدها را ادامه دهید. توجه داشته باشید که نباید از استروئید موضعی تجویزشده برای شخص دیگری استفاده کنید زیرا این کرم‌ها و پمادها از نظر قدرت متفاوت هستند و استفاده از پماد اشتباه در مناطق حساس می‌تواند به پوست، به‌ویژه در نوزادان آسیب برساند.
داروهای غیراستروئیدی نیز در حال حاضر در کرم‌ها یا پمادها موجود هستند که می‌توانند به جای یا همراه با استروئید موضعی استفاده شوند.
سایر توصیه‌های پزشک ممکن است این موارد باشند:

  • مصرف آنتی هیستامین (برای کمک به کنترل خارش)
  • مصرف آنتی‌بیوتیک خوراکی یا موضعی (برای جلوگیری یا درمان عفونت‌های ثانویه، که در بچه‌ها هنگام ابتلا به اگزما رایج است.

بعضی از بچه‌های بزرگ‌تر مبتلا به اگزمای شدید ممکن است تحت نظارت پزشک با نور ماوراءبنفش درمان شوند تا اگزما برطرف شود و احساس بهتری داشته باشند. در برخی موارد داروهای جدیدتر که باعث تغییر واکنش سیستم ایمنی پوست نیز می‌شوند تجویز می‌شوند.

درمان‌های خانگی


والدین می‌توانند از ابتلای کودک به اگزما جلوگیری کنند و آن را درمان کنند. اقدامات پیشگیرانه شامل پیشگیری از خشکی پوست کودک و جلوگیری از عوامل ناشناخته‌ای است که باعث بروز خارش می‌شوند. سعی کنید به این پیشنهادات توجه کنید:

  • از حمام مکرر با آب داغ که موجب خشکی پوست می‌شود، اجتناب کنید.
  • هنگام حمام کردن کودک از آب گرم و صابون‌های ملایم یا ضدعفونی‌کننده استفاده کنید.
  • از صابون‌های معطر استفاده نکنید.
  • برای استفاده از محصولات بر پایه جو دوسر خیسانده شده در حمام برای کنترل خارش از پزشک اجازه بگیرید.
  • پس از حمام کردن کودک بیش‌ازحد از حوله برای تمیز کردن او استفاده نکنید. در عوض پوست کودک را به‌آرامی پاک‌کنید.
  • به کودک لباس‌های خشک و تحریک‌کننده، مانند لباس پشمی نپوشانید بلکه از لباس‌های نرم دارای منافذ مثلاً از جنس پنبه استفاده کنید.
  • همیشه و به‌طور منظم چند دقیقه بعد از حمام و پس از خشک‌کردن ملایم پوست کودک با حوله، پمادهای مرطوب‌کننده (مانند ژل ورمال)، لوسیون ها یا کرم‌ها را به پوست كودك بمالید.
  • کمپرس سرد مانند دستمال مرطوب و خنک را در ناحیه‌های تحریک‌شده پوست بگذارید تا خارش را تسکین دهید.
  • ناخن‌های کودک را کوتاه نگه دارید تا احتمال ایجاد آسیب‌های پوستی ناشی از خراش کم شود.
  • اگر کودک در طول شب پوست خود را خراش می‌دهد سعی کنید قبل از خواب از دست‌کش راحت و سبک به او بپوشانید.
  • از افزایش بیش‌ازحد دمای بدن کودک جلوگیری کند زیرا اگر احساس گرما کند احتمال التهاب پوست و تشدید اگزما افزایش می‌یابد.
  • هرگونه مواد آلرژی‌زا شناخته‌شده مانند غذاهای خاص، گرد و غبار و یا حیوانات خانگی را از محیط خانه دور کنید.
  • به کودک مقدار زیادی آب بنوشانید تا رطوبت پوست افزایش یابد.

پیشگیری


دانشمندان بر این باورند که اگزما به ارث برده می‌شود بنابراین هیچ راهی برای پیشگیری از ابتلا به آن وجود ندارد اما چون عوامل خاص باعث تشدید بیماری می‌شوند می‌توانید از بروز عوامل احتمالی تشدیدکننده جلوگیری کنید.